ตัวเล็ก....

วันนี้ช่างมีความสุขซะจริงๆๆๆ (มั้ง)

วันนี้เรื่องราวทั้งหมดก้อกลับมาดีได้  ทั้งๆที่คาราคาวซังอยู่นานพอควร.....

และแล้วก้อได้รู้ว่า ตัวอ้วนอยากอยู่กะเราจริงๆ  ต้องการเรา  หวงเรา  หึงเรา  เพียงเพราะเราไปเจอผู้ชายอีกคนที่เค้าฟังเรา ยอมทำตามเรา  แต่เราก้อไม่ได้มีความสุขเลย  เพราะมัวแต่คิดถึงหน้าตัวอ้วน.....

 ตัวอ้วนบอกกะตัวเล็กเอาไว้  ว่า   "เราจะมีกันต่อไปเรื่อยๆ  และไม่มีใครเข้าใจตัวอ้วนเหมือนตัวเล็ก  ไม่มีใครรู้เรื่องตัวอ้วนมากเท่าตัวเล็กอีกแล้ว "

 ตัวอ้วนบอกไว้ว่า  "ไม่มีใครดีกะตัวเล็กเท่ากะตัวอ้วนอีกแล้ว  ไม่มีใครเข้าใจเท่าตัวอ้วน  ไม่มีใครหวังดีเท่าตัวอ้วน "  สรุปคือตัวเล็กต้องคิดว่าไม่มีใครดีเท่าตัวอ้วนว่างั้น......

 

แต่ความรู้สึกมันกลั่นออกมาเป็นตัวหนังสือได้ไม่พอ....มันมากมายเกินไปที่จะบอก แต่ตอนนี้ตัวเล็กก้อยังหวั่นๆว่าตัวอ้วนจะทำร้ายตัวเล็กอีก  ถึงแม้มันจะชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิมก้อตาม......

 

 

 ถึงเรื่องราวจะจบลงด้วยความสุข  แต่เราก้อต้องคอยดูต่อไปว่าความรู้สึกจะเป็นอย่างไร  ที่เราจะมีกันต่อไป  จนกว่าวันนั้นของเราจะเป็นจริงสักที.... 

  วันนี้เป็นวันพระใหญ่ ที่ใครๆต่างพากันไปวัด ไปทำบุญตักบาตรกัน  ฟังพระเทศน์ตั้งแต่เช้าตรู่  และวันพระควรจะถือศีล ๕ ละเว้นจากอะไรทั้งปวง ทั้งฆ่าสัตว์ ทั้งพูดเท็จ และอื่นๆที่เป็นบาป

  วันนี้ตัวเล้กเองก้อได้ตื่นแต่เช้า  คิดว่าจะไปทำบุญละซิ  ที่ตื่นมาแต่เช้าพระสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อตอนตี ๔ ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน  แล้วก้อกลับไปนอนต่อรู้สึกตัวอีกสักพักก้อ๖ โมงเช้า ก้อหลับตาต่อไปอีก รู้สึกอีกที ๗ โมงเช้า  เอ.....ทำไมวันนี้แปลกๆจัง นอนไม่ค่อยหลับเลย  หลับๆตื่นๆอยู่นั่น

  พูดมาซะยืดยาว มันเกี่ยวไรกัน.........

     ที่เป็นแบบนี้เพราะตัวเล็กห่วงตัวอ้วน (มั้ง) ก้อบอกเองไงว่าจะโทรกลับเรา แต่ก้อยักไม่เห็นจะมี  โทรไปตามเวลาที่ตื่น ก้อไม่ติดสักที ไม่รู้ทำไม......

     ความรู้สึกแบบนี้มันก้อเกิดขึ้นได้ทุกครั้งไป แต่วันนี้รู้สึกไม่เหมือนทุกที คราวนี้เหมือนจะมีอะไรหายไปก้อไม่รู้ ความคิดก้อกำลังแล่นไปเรื่อยๆ  กลัวสารพัด  

       เพี๊ยง!!!! ขอให้ที่คิดไม่เปนจริงทีเถ๊อะ........

 

 

 

 

 

ปล.  แล้ววันนี้มาอัพบล็อกทำไมนี่

ปล๑. ก้อไม่รู้อ่ะ  บังเอิญอยากเขียน แต่นึกเรื่องไม่ออก

  เรียนผู้ไม่หวังดี

      ขอบคุนในความกรุณา  ที่หวังดีและจริงใจ  ในกานโพสคอมเม้นให้เปนอย่างยิ่ง   แต่สิ่งที่ได้รับมาเปนเรื่องที่รับได้เปนอย่างดี  และเข้าใจความหมายของผู้หวังดีด้วย

     ขอบคุนในคำอวยพรที่มอบให้ทั้งหมด   จะจดจำคำเหล่านี้ไว้  เพื่อปรับปรุงตัว และใช้ในชีวิตประจำวัน  และหวังเปนอย่างยิ่ง  ว่าผู้ไม่หวังดีคงจะรู้ดีว่าตัวดิฉันเปนอย่างไร   

      ขอบคุนในความห่วงใย   ที่ดิฉันเคยได้รับมามากมาย แต่ไม่เคยได้รับแบบนี้มาก่อน  ถึงอย่างไรก้อตามก้อจะจดจำไว้

     ขอบคุนหากผู้ไม่หวังดีจะโพส คอมเม้นในกระทู้นี้เท่านั้น  เพราะจะได้ง่ายต่อการอ่านและตอบกลับคอมเม้นด้วย

     หากผู้ไม่หวังดีเหนื่อยกะการโพสคอมเม้น   ผู้เขียนต้องขออภัยด้วย  เพราะผู้เขียนเองก้อไม่ทราบจะกระทำอย่างไรต่อไป  

 

      อย่างไรก้อตาม  ผู้เขียน (เจ้าของบล็อก)  หวังเปนอย่างยิ่งที่จะได้รับความกรุณาดังกล่าว ของผู้ไม่หวังดี  และผู้เขียนคิดว่าการโพสบล็อก  คงเปนการแสดงความคิดเห็นในทางบวก เพราะเว็บมาสเตอร์เองก้อได้บอกเล่าไปแล้ว   หากผู้ไม่หวังดีคิดโพสในทางลบ มันคงไม่ดีแน่  เพราะมันจะเสื่อมเสียไปถึงตัวท่านเอง  ในทางดังกล่าว หากผู้ไม่หวังดี ยังมีความเป็นมนุษย์ และสมบัติผู้ดีบ้าง  ก้อควรจะพิจารณาด้วยนะค่ะ

 

 

                                                                                      โดย  เจ้าของบล็อก.....

edit @ 3 Aug 2009 00:22:17 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

      คุนเคยเปนแบบนี้บ้างมั้ย   เมื่อเพื่อนของคุนเจอปัญหา ต่างๆนานา  แล้วเค้าเกิดไว้ใจคุน  ที่จะเล่าเรื่องราวให้คุนฟัง (แบบที่เต็มใจและไม่เต็มใจก้อตาม)  แต่แล้วคุนก้อสามารถรับรู้ และช่วยให้เพื่อนของคุนรู้สึกดีกลับไป

      " ศิราณี"  เพื่อนคนนึง เอ่ยเรียกเมื่อเราได้เล่าเรื่องราวให้ฟัง 

     ตัวเล็กกลายเปน ผู้มีประสบการณ์ไปแล้ว เหรอนี่??   แต่ก้อยังงง  เพราะเราเองก้อได้อธิบายถึงเหตุและผล ด้านบวกและด้านลบให้เพื่อนทุกคนฟัง   มันก้อมีบ้างบางครั้งที่เราเองก้อไม่สามารถอธิบาย หรือให้คำปรึกษาได้

    เชื่อหรือไม่ว่า?........

    คนที่เปน "ศิราณี"  แก้ปัญหาให้คนอื่นได้  แต่แก้ปัญหาตัวเองไม่ได้   

    ตัวเล็กเองก้อเช่นกัน  บางครั้งตัวเล็กเองก้อไม่ได้มีประสบการณ์ไรมากมาย  ที่จะไม่ได้รู้สึกรัก  โลภ โกรธ หลง  ดีใจ  เสียใจ    เพราะลำพังจากตัวเล้กเองก้อเปนเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆที่บางครั้งต้องแกร่งให้ได้  ที่บางครั้งก้อหวั่นไหว  ที่บางครั้งก้อท้อใจ แต่สิ่งเหล่านี้คือประสบการณ์และการเรียนรู้

   ตัวเล็กเองได้บอกกะเพื่อนคนนึงว่า "เรียนรู้"  ในสิ่งที่ใจคิดว่าใช่  และสิ่งนั้นจะนำพาความสุขมาให้  และเราทุกคนต่างต้องเรียนรู้ด้วยกันทั้งนั้น

   อุปสรรค ปัญหาต่างๆ  เจอมาเยอะ  มีมาเยอะ  แต่ก้อไม่ได้ช่วยเพื่อนได้  เพราะมันเปนเพียงการบอกเล่า เปนเพียงแนวทาง  แต่สำหรับทุกคน  ที่ต้องเจอเอง  ประสบการณ์ของตัวเอง  สิ่งที่ต้องเจอเอง

    มันคือสิ่งที่เรากำหนดขึ้นเองว่าจะทำหรือไม่ทำ  แต่เราก้อสามารถเรียนรู้สิ่งเหล่านั้นมห้มันเปนสิ่งที่สวยงามได้ตลอดเวลา

 

 

"ศิราณี"  ตอนนี้ก้อยังมีทุกข์อยู่นะเจ้าค่ะ.......เพื่อนคา

 

 

     

       คนเราทุกคนมีความฝันกัน.... เว้นแต่ว่าใครจะฝันแบบไหน  สนุก ทุกข์  เศร้า กะความฝันนั้นหรือไม่   บางคนก้อฝันเห็นทอง  ฝันว่าได้เงิน  ฝันว่าได้ท่องเที่ยว  มีบ้าน  มีรถ  แต่ทุกคนคงไม่พ้นการฝันเห็นงู.......

       " งู "  คำสั้นๆที่ทุกคนต่างขยะแขยง กลัว  ไม่กล้าจะเข้าใกล้  และตัวเล็กเองก็เป็นอีกคนที่มีความรู้สึกนั้นตลอด  และอย่างสม่ำเมอ  จนกลายเป็นความกลัว  กลายเป็นเรื่องร้ายๆที่เราต่างไม่อยากจะเจอกันเลยก้อว่าได้

       "เมื่อคืนหนูฝัน......เห็นงู"  คนที่ฝันเห็นงูเค้าทำนายเอาไว้ว่าจะเจอเนื้อคู่  หากฝันว่างูรัดยิ่งดีใหญ่ คือเราสามารถบอกได้ว่าเนื้อคู่ของเรานั้นจะมีฐานะอย่างไร  (หนังสือทำนายฝันบอกไว้)  และหากเราเมื่อฝันเหนงูแล้วจะกลายเป็นเรื่องดีไปจริงๆ  หรือแม้กระทั้งระหว่างทางที่เราเจองู  เคยได้ยินมั้ย  "โชคๆๆๆๆ ไหลมา"  เรามักจะเห็นคนโบราณแถบภคอีสานอุทานแบบนี้บ่อยๆ  แล้วมันก้อเลื้อยผ่านเราไป  

       

         หากฝันเห็นงูแล้วมันกลายเป็นเรื่องดีจริง  แต่ในฝันของตัวเล็กล่ะ..........

      " ตัวเล็กฝันว่า  ตัวเล็กมุดลงไปในพุ่มไม้  แล้วเหลือบไปเห็นหัวงูพอดีเลยรีบออกมา  แต่เจ้าเวรเจ้ากรรมงูมันเห็นเราเข้า  เลยเลื้อตามมาเพื่อจะฉกเรา  จนตัวเล็กเองถึงกับผงะ  หงายหลังตึงไปเลย   แค่นี้ยังไม่พอ  มันก้อยังตามมาฉกอีกเปนรอบสอง  แต่ตัวเล็กเองก็หลบได้ เกือบจะโดนฉกเหมือนกัน"

       แบบนี้เพื่อนตัวเล็กเลยรีบทำนายเลยว่า  ตัวเล็กจะเจอเนื้อคู่  ว้าว?......."จะเจอเนื้อคู่"    ตัวเล็กเองก้อตื่นเต้น  จนเนื้อตัวเริ่มสั่นว่างั้นเลย สงสัยเนื้อคู่คนนี้จะพยายามมากเลยทีเดียว  กะเอาไวว่า ถ้าไม่ได้ตัวเล็กก็คงจะไม่ยอมเลยทีเดียว  เลยต้องตามมาอีกครั้ง   แต่......... 

       มันไม่ทันได้เปนแบบนั้นอ่ะดิ   ในฝัน "ตัวเล็กร้องเรียกให้คนช่วย    (ช่วยด้วย......... )     แล้วพ่อก้อโผล่ออกมาพอดี.....................

       ผลปรากฎว่า......พ่อทำงูขาดออกเป็นสองท่อน  (เง้อ.......) 

     

       แล้วแบบนี้จะทำนายว่าไงล่ะ.......

       มันจะเป็นเรื่องร้ายหรือเรื่องดีนี่? 

     แต่แม่ตัวเล็กฟังจบถึงกับหัวเราะ  และได้เปรยว่า "สงสัยแบบนี้จะไม่มีแฟน  เพราะพ่อขัดขวางไว้"

 

     เง้อ............ท่าจะจริงแบบแม่ว่าแล้วมั้งนี้

 

edit @ 23 Jul 2009 00:42:12 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

     วันนี้ตัวเล็กได้มีโอกาสคุยกะตัวอ้วน   (ปกติก้อคุยกานอยู่แระ   แต่วันนี้มัน.......อ่ะ)  ถึงเรื่องราวต่างๆ  ที่อยากคุย  อยากปรึกษา  

       บทสนทนาเริ่มขึ้นเรื่อยๆ  ตามประสาคนที่คุ้นเคยกัน   เรื่องราวถูกถ่ายทอดออกมาทีละเรื่องๆ   จนมาสะดุดเรื่องเพื่อนของตัวอ้วน  "ผักบุ้ง"   ถึงอาการอกหักของเธอ   แต่ถ้าพูดธรรมดา  ปกติ  คงไม่เป็นไร  แต่.........

        ครั้งนี้มันมากเกิน    เมื่อคนขี้งอลแบบตัวเล็กเกิดไม่พอใจกะคะพูดที่ตัวอ้วนไม่ได้ตั้งใจให้ออกมา  และไม่ได้เจตนาแต่อย่าใด

        และเรื่องราวต้องเล่าย้อนกลับไปอีกวัน  เพราะเรื่องเกิดขึ้นไม่ใช่วันนี้  แต่เปนอาการติดพันนั่นเอง

   เมื่อวาน)))))

ตัวเล็ก                "  ตัวอ้วนอยู่ไหน"

ตัวอ้วน               "อยู่กะเพื่อน    เออ...ผักบุ้งเปนไงบ้าง"

ตัวเล็ก               " ก้อไม่ได้เปนไร  สบายดี  แต่ตอนนี้เปนไข้"

  อ่าว....................ไมไม่ถามเรื่องเราเลยว่ะ

ตัวเล็ก               " ก้อถามถึงแต่เพื่อนน้อ  ไม่เห็นถามถึงกันเลย"

ตัวอ้วน              " แล้วตัวเล็กเปนไงบ้าง....."

เสียงดัง  จอแจ......

ตัวเล็ก               "แค่นี้อ่ะตัวอ้วน    ไม่ได้ยินเสียงเลย"

สิ้นบทสนทนา......เมสเสจตามทันที

  "ห่วงแต่คนอื่น  ไม่เห็นห่วงเราเลย  น้อยใจเหมือนกันนะนี่   อิอิ      แอบแซว"

ผ่านไปหนึ่งวัน...........

  วันนี้บทสนทนาเริ่มขึ้น  แต่ไม่ได้ถามถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแต่อย่างใด  ต่างพุดธุระอื่นๆไปมากมาย   จนมาสะดุดเรื่องผักบุ้ง (อีกแล้ว) ที่ยืมตังค์ตัวอ้วนไปแล้วยังไม่คืน.....

เลยถามเรื่องนั้น   แบบเคืองๆ

  ตัวเล้กก้อเคืองตัวอ้วนมากเลย  คือการให้ความสำคัญ  เราต้องมาก่อนใช่มั้ยอ่ะ  ตัวเล็กเองก้อรู้ว่างอลเรื่องไม่เป็นเรื่อง  เป็นเรื่องที่ไร้สาระมาก  แต่ครั้งแรกที่คุยกัน  ด้วยความเป็นห่วงของเราแล้ว  เราก้อหวังเอาไว้ว่าจะได้คุยกันดีดี  เริ่มเรื่องได้สวย  แต่ทำไมกลับต้องเปนเรื่องของเพื่อนตัวอ้วนได้นี่

               "ขอโทษ   เมาจริงๆ"    ข้ออ้างที่ตัวอ้วนกล่าวออกมา   

   ตราบใดที่เมาคนเราย่อมมีสติเสมอ    และนี่ตัวอ้วนเองก้อทำไม่ถุก  แล้วตัวเล็กก้อเข้าใจความรู้สึกลึกๆของตัวอ้วนว่าเป็นยังไง   สงสัยจะห่วงเพื่อนมากกว่าเรา 

   หากว่าตัวเล็กเองไม่มีความสำคัญตัวอ้วนจะมาสนใจทำไม

             "ตัวอ้วนขอโทษ   มันเป็นความผิดพลาดจริงๆ " 

            "ทำยังไงตัวเล็กจะหายงอล   ทำยังไง?"

            "ตัวอ้วนแคร์ตัวเล็กนะ"     "

            "ต่อไปตัวอ้วนจะไม่ทำอีกแล้ว"

            "อย่าทำแบบนี้นะตัวเล็ก  เด๋วตัวอ้วนคิดมาก"

            "หายงอลนะ     ทำแบบนี้ตัวอ้วนนอนไม่หลับ"

คราวนี้ตัวเล้กงอล  ตัวอ้วนจริง   

         "จะคุยธุระหรือเรื่องสำคัญจริงๆ   ส่งเมสเสจมา ไม่ก้อเม้นในไฮเอานะ  ถ้าหายเคืองเมื่อไหร่จะโทรหาเอง"

 

จริงๆแล้วมันเป็นเรื่องธรรมดามากที่ไม่ควรเอามาใส่ใจ  แต่ตัวเล็กดันเก็บเอามาคิด  จนพาลหงุดหงิดไปหมดเลย

แต่อย่างไรก้อตาม  มันก้อเป็นเรื่องที่ไร้สาระมากๆ   ที่ตัวอ้วนเองก้อผิดพลาดด้วย

  

นี่ล่ะ.....เรื่องงอลๆ....ขอลคนขี้งอล

ในแบบของตัวเล็ก

บังเอิญว่าวันนี้ตัวเล็กโดนบังคับได้รับมา  เรื่องว่าด้วยแบบที่เราไม่ได้ตั้งใจ  และอยากจะเล่นมันเลย.....(ล้อเล่งนะ)   เลยจัดสรรอย่างด่วนเพื่อการนี้

 และเพื่อคนพิเศษแบบ  ทำมะดาไงล่ะจร้า

 

ไม่รอช้าไปเลยนะ...............

edit @ 15 Jul 2009 23:02:42 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

edit @ 15 Jul 2009 23:04:27 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

edit @ 15 Jul 2009 23:05:59 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

edit @ 15 Jul 2009 23:08:18 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

edit @ 15 Jul 2009 23:10:10 by นางสาวฉบับรวมเล่ม

               A little Happy""  คำๆนี้   อย่าเพิ่งแปลเปนอื่นไป   เล่นแปลมันตรงๆตัวเลยนะจ๊ะ ก้อแปลว่า "หนึ่งความสุขเล็กๆ"  ไงล่ะ    

              ที่ต้องบอกว่าหึ่งความสุขเล็กๆ ก้อเพราะว่าเมื่อเราได้จมอยู่กะความทุกข์ทรมานใจมานานหลายวัน  ซึ่งหาทางออกยังไงก้อไม่เจอ  ได้คุยกะคนนุ่นบ้าง คนนี้บ้าง  มักจะบอกเราให้เข้มแข็งไว้   และพยายามอดทนต่อสิ่งนั้น  แต่เราก้อพยายามแล้วซึ่งมันเปนไปไม่ได้ที่เราจะใช้คำว่า "ตัดใจ" จากคนคนนึงที่เราเคยรักเค้ามากมาย  และปัจจุบันก้อคงยังรักอยู่ แต่ระหว่างรักนี้ก้อได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง   และหลายครั้งที่ตัดสินใจไม่ได้สักที

              "การที่เราไม่แสดงความเปนเจ้าของ  เจอกันคนละครึ่ง  เพียงแค่เรามีไรให้บอกกัน  และมันจะมีความหมายมากกว่าการครอบครอง"   คำพูดนี้เปนคำพูดของคนคนนึงที่สามารถทำให้เราได้คิด  เพราะถึงเราจะตัดเค้าออกจากใจเราก้อตาม แต่ความรู้สึกของเรามันยังผูกพันกัน  มันก้อจะทำให้อีกฝ่ายต้องทรมานอยู่ดี  และการที่จะตัดใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำ  จึงได้ใช้วิธีการนี้กลับมาใช้กับตัวของเรา

              ความเข้าใจของคนสองคนที่ตกลงกันด้วยวาจาดังกล่าว สื่อให้รู้ว่า ความรักไม่ได้มีขอบเขต  เราสามรถรักใครๆได้ทุกคน  แต่จะแตกต่างในเรื่องของความรู้สึก  และการสัมผัสรักที่แตกต่างกัน

              "ตัวเล็ก"เลือกที่จะเปนคนบอก"ตัวอ้วน"   แบบนั้น เพื่อความสบายใจของตัวเล็กเอง  และเพื่อความไม่อึดอัดใจของตัวอ้วน   เพื่อความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังคงมีอยู่  เพื่อมิตรภาพที่มีกัน  ตัวอ้วน ไม่ใช่แฟนตัวเล็ก  ไม่ใช่กิ๊ก  ไม่เชิงว่าเป็นคนรัก  แต่ตัวอ้วน คือ "เพื่อนใจ"  มันไม่ใช่"หวานใจ"  แต่จะเป็น"เปรี้ยวใจ"  ที่เรามีทุกรสชาติ  และมีการตัดสินใจของทั้งคู่ และความเปนอิสระของกันและกันที่ซึมเข้ามา นั่นเอง

              สิ่งที่เปนความสุขเล้กๆของตัวเล็ก คือการที่ตัวเล็กได้บอกตัวอ้วน  และได้อธิบายถึงความสุข และความทุกข์ที่ตัวเล็กอัดอั้นมานาน  และถึงตอนนี้ตัวเล็กก้อรู้ว่าตัวอ้วนก้อยังมีห่วงหา  มีความรู้สึกห่วงใย  คิดถึง และอีกมากมาย  แต่ที่เราไม่มีเหมือนคนทีเป็นคู่รักคือ คำนิยามที่เรียกว่า "คนรักหรือแฟน" แต่เราจะเปน "เปรี้ยวใจหรือเพื่อนใจ"ของกันแบบนี้  

             เราสุขที่ได้ค้นหา  สุขที่ได้ตามหา  สุขที่ได้พบเจอ

             แต่เราจะทุกข์เมื่อเราได้ครอบครอง และไม่ไว้ใจอย่างที่เคยสัมผัสมา